hujan...

hujan yg turun bagaikn mutiara...

hujan....

best sgt...

m'damaikn n menyejukkn...

kadang2 ujan 2 wat ak sayu...sedih...syahdu...

knp??

sbb ujan 2 wat ak t'kenangkn dia...

even sejauh mne ak cbe tok buang die jauh2 dr idup ak tp die stil dtg jg...

wlu ak x rela...

dia...

wlu bknnye insan ptma yg ak jmp...

tp die m'buatkn ak bhgia wlu sekejap cme...

die yg mngajar ak erti cnta n dusta...

n die la segalanya2 yg m'corakkn warna2 dlm idupku...

tp 2 dlu....

dh jdi sejarah...

sejarah yg x ingin ak kenang blk..

ak x bnci malah x jg menyimpan dendam...

dh t'surat jdoh kami cme stakat 2 je tp berila ak msa tok melupaknnye..

bkn senang nk lupakn org yg kte syg...

wlupn dtg yg lg bek dr die tp syg 2 ttp x blh d alih arah...

cme die yg b'tahta d ati...

skli jtuh cnta,cme die yg ak cnta wlu seribu badai dtg melanda tp skli ak ckp ak x mampu nk jtuh cnta pd die,smpai bl2 ttp mcm 2...hatiku cme 1...dan ati 2 tlh kuberikn pd die yg x m'hrgai cntaku...